امروز شنبه،01 مهر 1396
 
    •    
        • آزمون های ترمز گیری

          آزمون های تایر:

          ترمز خشک و مرطوب Dry Surface & Wet Surface 

          هدف از انجام این آزمون ترمزگیری ارزیابی فاصله توقف تایر بر روی سطوح آسفالت خشک و مرطوب می باشد. در اجرای آزمون ترمزگیری بر روی سطح خشک، سیستم ترمز در سرعت اولیه 110Km/h فعال می گردد و در نهایت فاصله توقف خودرو بین سرعت 100Km/h تا توقف کامل اندازه‌گیری می شود. برای سطح مرطوب، سیستم ترمزگیری درسرعت اولیه 90Km/h فعال می شود و فاصله توقف بین سرعت های 80 تا صفر محاسبه می گردد. این اندازه گیری توسط سنسورهایی که بر روی خودرو تعبیه شده، صورت می پذیرد که پارامترهایی همچون سرعت، زمان، مسافت و شتاب کاهنده را اندازه گیری می کنند. در حین آزمون، خودرو در حالت خلاص می باشد و نیروی که به پدال ترمز توسط راننده وارد می شود در هر آزمون می بایست از 600 نیوتن بیشتر باشد.

          آزمون های خودرو:

          1.آزمون ترمزگیری نوع صفر: Type 0

          در این آزمون ترمزها باید سرد باشند و ترمز هنگامی سرد فرض می شود که دمای اندازه گیری شده روی دیسک یا روی سطح بیرونی کاسه ترمز، زیر 100 درجه سلسیوس باشد. این نوع آزمون باید بر روی وسیله نقلیه بدون بار و بارگذاری شده، در دو حالت خلاص و دنده درگیر انجام شود.

          -حالت خلاص با خودروی بدون بار (Unladen- Engine Disconnected)

          -حالت خلاص با خودروی بارگذاری شده (Laden- Engine Disconnected)

          -حالت دنده درگیر با خودروی بدون بار (Unladen- Engine Connected)

          -حالت دنده درگیر با خودروی بارگذاری شده (Laden- Engine Connected)

          حدود مقرر برای حداقل عملکرد، جهت انجام آزمون های با وسیله نقلیه بدون بار و بارگذاری شده، در استاندارد مربوطه برای هر گروه از وسایط نقلیه اعلام شده است.

          2.آزمون سیستم ترمز دستی: Parking Brake

          عملکرد سیستم ترمز دستی در دو آزمون دینامیک و استاتیک مورد ارزیابی قرار می گیرد. در آزمون استاتیک سیستم ترمز دستی باید توانایی ثابت نگه داشتن خودرو بارگذاری شده را در سربالایی و سرازیری با شیب 18 درصد داشته باشد. برای آزمون دینامیک یک آزمون نوع o باید در حالت خلاص با سرعت اولیه 30km/h انجام شود.

          3.سیستم ترمز ثانویه:Secondary system 

          سیستم ترمز ثانویه باید امکان توقف وسیله نقلیه در یک فاصله معقول را در زمانی که سیستم ترمز اصلی از کار افتاده باشد، فراهم کند. این سیستم باید عمل ترمزگیری را بطور تدریجی ممکن سازد. راننده باید قادر باشد تا این عمل ترمز را از صندلی خود و با قرار دادن حداقل یک دست خود بر کنترل فرمان، انجام دهد. از نظر این استاندارد فرض می شود که در هر زمان بیش از یک مورد خرابی برای سیستم ترمز اصلی رخ ندهد.

          4.عملکرد پسماند سیستم ترمز: Booster failure

          عملکرد پسماند سیستم ترمز اصلی، در صورت وجود خرابی در سیستم انتقال نیرو، باید طوری باشد که فاصله توقف کمتر و میانگین شتاب کاهنده بیشتر از مقادیر مشخص شده در استاندارد باشد. آزمون باید تحت شرایط اعمال نیروی کنترل کمتر از 700 نیوتن، هنگامی که آزمون نوع o در حالت خلاص، با سرعتهای اولیه مربوط به گروه خودرو، بررسی شوند.

          5.آزمون ترمزگیری نوع یک : Type 1 

          در این نوع آزمون سیستم ترمز اصلی تمام وسایط نقلیه موتوری، باید با چند بار گرفتن و رها کردن مکرر ترمز، در شرایط بارگذاری شده و همچنین طبق شرایط خاصی، آماده سازی و داغ شود و نهایتا با این آزمون عملکرد سیستم ترمزگیری در شرایط بحرانی ارزیابی می گردد.

          6.ارزیابی سیستم ترمز ضد قفل : Antilock Braking System Test

          سیستم ترمز ضد قفل بخشی از سیستم ترمز اصلی است که درهنگام ترمزگیری، درجه لغزش درجهت دوران چرخ(ها) را بطور خودکار کنترل می کند که در این قسمت عملکرد این سیستم بررسی می گردد. عملکرد سیستم ترمز ضد قفل در دو مرحله صورت میگیرد:

          تعین ضریب چسبندگی (k): ضریب چسبندگی بصورت نسبت حداکثر نیروی ترمزگیری (بدون قفل شدن چرخها) به بار دینامیکی مربوطه روی محوری که ترمز شده تعیین می شود. ترمزها فقط باید روی یک محور از وسیله نقلیه مورد آزمون در سرعت اولیه 50 کیلومتر بر ساعت اعمال شوند. سیستم ترمزگیری ضد قفل خودرو باید در محدوده سرعت بین 40Km/h تا 20Km/h غیر فعال بوده یا جدا شود.

          تعیین ضریب چسبندگی مفید (ε):وقتی که شرط زیر برقرار باشد فرض می شود که سیستم ترمز ضد قفل، قابل قبول است: ε   ≥ 0.75

          آزمون می بایست با سرعت اولیه 55 کیلومتر بر ساعت در شرایطی که ABS خودرو در محدوده سرعت بین 45Km/h تا 15Km/h فعال بوده، انجام پذیرد.

          7.آزمون  Jump

          وقتی یک محور از سطحی با چسبندگی زیاد به سطحی با چسبندگی کم عبور می کند، با اعمال نیروی کامل روی کنترل، چرخهای با کنترل مستقیم نباید قفل شوند. سرعت حرکت و لحظه اعمال ترمز، به همراه سیکل کامل سیستم ترمز ضد قفل روی سطح با چسبندگی زیاد، باید طوری محاسبه شود که، عبور از یک سطح به سطح دیگر در سرعت بالا (120Km/h) و سرعت کم (40Km/h) انجام شود. وقتی که وسیله نقلیه از روی سطح با چسبندگی کم به روی سطح با چسبندگی زیاد عبور می کند، با اعمال نیروی کامل ترمز وسیله نقلیه نباید از مسیر اولیه اش منحرف شود. سرعت حرکت و لحظه اعمال ترمز باید طوری محاسبه شود که در سیکل کامل سیستم ترمز ضد قفل روی سطح با چسبندگی کم، عبور از یک سطح به سطح دیگر در سرعت تقریباً 50کیلومتر بر ساعت رخ دهد.

          8.µ Split

          در مورد وسایل نقلیه ای که مجهز به سیستم ترمز ضد قفل گروه های 1 و 2 هستند، وقتی که چرخهای سمت راست و چپ وسیله روی سطوح با ضریب چسبندگی متفاوت قرار گرفته اند و "نیروی کامل" به طور ناگهانی به کنترل اعمال می شود، در سرعت 50Km/h ، چرخهای با کنترل مستقیم، نباید قفل شوند.